شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 28774

بلای عشق خدایا ز جان ما برگیر/ که جان من دل از این کار برنمی‌گیرد

مرا بی عشق مهرویان بقای سر نمی‌باید/ که سر بی‌عشق در گردن کشیدن بار دوش آمد

عشق را پیشانی‌ای باید چو میخ/ تا حبیبش سنگ بر سر می‌زند

صفت عاشق صادق به درستی آن است/ که گرش سر برود، از سر پیمان نرود

حسب حالی ننوشتیم و شد ایامی چند/ محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب/ فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر/ تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید/ هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

این که پیرانه‌سرم صحبت یوسف بنواخت/ اجر صبری است که در کلبه احزان کردم

رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند/ خار ما خوردیم و ایشان گل به دست آورده‌اند

از غایت ‌کرم ‌که تو را هست در سرشت/ بر حاسدان خویش به نیکی بری تو ظن

خار و گل با هم اند و ظلمت و نور/ عسل و شهد و نشتر و زنبور