شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 13855

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد / هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد 

خیز و غنیمت شمار جنبش باد بهار / نالۀ موزون مرغ بوی خوش نوبهار 

این که سرش در کمند جان به دهانش رسید / مینکند التفات آن که به دستش کمند 

بنوشته بر آن دفتر حرفی ز شکر خوشتر / از خجلت آن حرفش مه در عرقی مانده است 

نه آن گنج و تیمار بگزایدش:

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند:

منّت ایزد را که شه بر تخت سلطانی نشست:

مرهمی بر دل ما نه که به غایت ریش است:

یک عمر دور و تنها،‌ تنها به جرم اینکه / او سر سپرده می‌خواست من دل سپرده بودم

مایه پرهیزگار قوت صبر است و عقل / عقل گرفتار عشق صبر زبون هواست

الفبای درد از لبم می‌تراود / نه شبنم که خون از لبَم می‌تراود

هم تازه‌رویم هم خِجل هم شادمان هم تنگدل / کز عهده بیرون آمدن نتوانم این انعام را