شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18277

 الف- ب- د- ج

ج- د- الف- ب

الف- ج- د- ب

د- ج- ب- الف

بدین الحان داودی عجب نیست / که مرغان هوا حیران بمانند

خدای این حافظان ناخوش‌آواز / بیامرزاد اگر ساکن بخوانند

چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش / که خار دیده‌ی بدبخت نیکبختانند

چو دستشان نرسد لاجرم به نیکی خویش / بدی کنند به جای تو هر چه بتوانند

رسم و آیین پادشاهانست / که خردمند را عزیز کنند

وز پس عهد او وفاداری / با خردمندزاده نیز کنند

نشان آخر عهد و زوال ملک وی است / که در مصالح بیچارگان نظر نکند

به دست خویش مکن خانگاه خود ویران / که دشمنان تو با تو از این بتر نکند

به گیتی ز بخشش بود مرد مِه                              تو گر گنج داری ببخش و منه

مدار و ببخش آن چه افزون بود                           وز اندازه خورد بیرون بود

اگر هزار گنه بینی از سپهر دو رنگ                     بر او ببخش که بخشیدنِ گناه، خوش است

بخل عیبی است که صد فضل بپوشاند و جُود        کیمیایی است که صد عیب هنر گرداند