شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9666

آن‌که رویش بود عالم را بهار ارغوان / شد ز بیماری چپ شاخ زعفران زرد و نزار

 پیش رویت دگران صورت بر دیوارند / نه چنان صورت و معنی که تو داری دارند

به صورت از نظر ما اگرچه محجوب است / همیشه در نظر خاطر مرّفه ماست

از مهر دوستان ریاکار خوش‌تر است / دشنام دشمنی که چو آینه راستگوست

هر که او را یار باشد یار باش / هر که یارش نیست زو بیزار باش

تا توانی با جماعت یار باش / رونق هنگامه احرار باش

تو خاطر نگه‌دار درویش باش / نه در بند آسایش خویش باش

تو بر تخت سلطانی خویش باش / به اخلاق پاکیزه درویش باش

نو نیاز عشق چون فرهاد و مجنون نیستیم / طفل ما مشق جنون بر تخته گهواره کرد  

از دل ما نشود یاد تو خالی نفسی / حاصل از عمر گرانمایه ما خود نفسی است

دردی است درد عشق که درمان‌پذیر نیست / از جان گریز هست و ز جانان گریز نیست

راز من جمله فروخواند بر دشمن و دوست / اشک از این واسطه از چشم بیفتاد مرا  

از گشتن نادرست این چرخ درشت        بنگر که مرا چه سان به خاک آمد پشت

قضا رفته است و کشتن خواهد آن دوست        برون آور مرا زین نقش در پوست

مهمان کشت خویشم، اگر نیک اگر بد است          حاشا که هیچ شکوه بود از قضا مرا

با قضای آسمان تدبیر ما بی‌حاصل است    خس حریف موج طوفان‌خیز دریا کی شود؟