شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26937

من بازگشتم و این چه رفت، با بونصر گفتم، سخت شاد شد و سجده شکر کرد بر سلامت امیر و نامه نبشته آمد. (کاربرد تاریخی فعل مجهول)

یک کیسه به پدر باید داد و یک کیسه به پسر تا خویشتن را ضیعتکی حلال خرند و فراخ‌تر بتوانند زیست. (حذف فعل قرینه)

و روز شنبه یازدهم شوال در نیشابور شدم، پنجشنبه آخر این ماه کسوف بود و حاکم زمان سلطان طغرل بیک محمد بود. (کاربرد دستور تاریخی فعل)

وقتی به موضع رسیدیم، بچه‌ها که گوشه و کنار پراکنده بودند؛ دور شما جمع شدند و شما را در میان گرفتند. (کاربرد دستور تاریخی را)

د _ الف _ ب _ ج

ج _ ب _ الف _ د

د _ الف _ ج _ ب

الف _ ب _ ج _ د

حکمت و دانش، اندیشه‌های دینی و مضامین بدبینانه در شعر نیمه دوم قرن ششم و اوایل قرن هفتم رواج یافت.

سخن شاعرانی چون ناصرخسرو، یادآور سروده‌های قرن پنجم و ششم بود.

تحولی که سنایی و سعدی در غزل ایجاد کردند، باعث ظهور شاعران بزرگی در این حوزه شد.

بسیاری از شعرای قرن پنجم و ششم، به دربارها و مدیحه‌سرایی روی آوردند.

تو را که داند که تو را تو دانی، تو را نداند کس، تو را تو دانی بس.

چون ابرهه را چشم بر عبدالمطلب افتاد.

گفتند یا احمد (ص) پیغمبران را خطیبی کن.

شک را بیماری خوانند که نه قبول محض است و نه ردّ محض، همچنان که بیمار نه مرده است و نه زنده.

هر که به زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید. [ سرزنش بخشایش]

همه کس را دندان به ترشی کُند شود مگر قاضیان را که به شیرینی. [نکوهش رشوه‌خواری]

از نفس‌پرور هنروری نیاید و بی‌هنر سروری را نشاید. [نکوهش تن‌پروری و بی‌هنری]

زر از معدن به کان (معدن) کندن به درآید و ز دست بخیل به جان کندن.[نکوهش خساست]