شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7801

صبر کن ای شیشه بر سنگ جفای محتسب     گردن این دشمن عشرت، خدا خواهد شکست

گو محتسب ز شحنه مترسان مرا که من            از پادشاه فارغم، او خود چه کس بود

یک قطره باده در ته خمخانه‌ام نماند                 از بس که محتسب به لب امتحان چشید

می‌رساند بوی می خود را به مخموران خویش        گو برآرد محتسب با گل در میخانه را

بلای خمار است در عیش مل                                          سلح‌دار خار است با شاه گل

جای سرشک خون چکم لیک کجا اثر کند                         قطره هیچ‌سنگ ما در تو که سنگ صدمنی

فراغت دارد از ناز طبیبان درد بی‌درمان                             پریشان نیستم هرچند حال درهمی دارم

به اقبال دارای دیه یم و  تخت                                     بهین میوه خسروانی درخت