شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15687

بت خورشیدرخ من به گذارست امشب / شب‌روان را رخ او مشعله‌دارست امشب

معدن نور بر این گنبد پیروزه است / که چو باغیست پر از لاله و پر سوسن

ای فلک نیم نفس رفت که بی‌مرحمتی / تحفه تازه ز کج‌بازی سیاره بیار

به مهمان‌خانه آز و هوا جز لاشه چیزی نیست / برای لاشخواران واگذار این میهمانی را

در دشت با سرابم، در بحر یار آبم / چون موج در عذابم، از خوش‌ عنانی خویش

از بصیرت نیست گوهر را بدل کردن به خاک / آبروی خویش می‌ریزی برای نان چرا؟

ز فکر مرغ چمن نیست غنچه، فارغ‌بال / سری که بر سر زانوست، بی‌ خیالی نیست

خوردی دریغ من که اسیرم به دست چرخ / آری به دست دیو دریغ نگین خوری

دوران دهر و تجربتم سر سپید کرد / وز سر به در نمی‌رودم هم چنان

رسد دست تو از مشرق به مغرب / ز اقصای مداین تا به مدین

منم آن مرغ گرفتار که در کُنج قفس / سوخت در فصل گُلم حسرت بی‌بال و پری

آفرین جان‌آفرین پاک را / آن‌که جان بخشید و ایمان خاک را