شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس چهاردهم: طوطی و بقال | آزمون شماره 1581

باشد که یک نفس نظری سوی ما کند / دزدیده آن نفس به رخ او نظر کنیم  

روی تو آیینه خورشید تاب/می برد از ذره نومید تاب

دلبندم آن پیمان گسل منظور چشم آرام دل / نی نی دلارامش  مخوان کز دل ببرد آرام را

اگر مراد تو ای دوست بی مرادی ماست / مراد خویش دگرباره من نخواهم خواست 

خون که گرفت گرفت گردنت را /خاری که خلید دامنت را 

آیینه ز روی راستگویی / بنماید عیب تا بشویی 

در نومیدی بسی امید است / پایان شب سیه سپید است

تنها نه منم ستم کشیده / کو دیده که صد چو من ندیدم

عشق شوری در نهاد ما نهاد / جان ما در بوته‌ی سودا نهاد

 مطر با پرده بگردان و بزن راه عراق / که بدین راه بشد یار و ز ما یاد نکرد

دوش آگهی ز یار سفر کرده، داد باد / من نیز دل به باد دهم هر چه باد، باد

جان بی جمال جانان میل جهان ندارد / هر کس که این ندارد حقّا که آن ندارد

الف – د – ج – ب 

د – الف – ب - ج 

ب – ج – الف - د

ج – ب – د – الف