شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 16463

افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد / وز دست اجل بسی جگرها خون شد

از تو به که نالم که دگر داور نیست / وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست

نقش مستوری و مستی نه به دست من و توست/ آن‌چه سلطان ازل گفت بکن آن کردم

گر عاشق و میخواره به دوزخ باشند / فردا بینی بهشت همچون کف دست

همه شب تا به سحر از غم رویت شادیم / به امیدی که بیایی تو به غم‌خواری ما

اگر روزی به دست آرم سر زلف نگارم را / شمارم مو به مو شرح غم شب‌های تارم را

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم / کز کجا برگ گلی مشک ‌تر آورده برون

مسلم است بر آن شمع‌ها سرافرازی / که زندگانی خود را به انجمن بخشند

دستگاهی است پر از نافه آهوی تتار / حلقۀ سنبل مشکین تو عطاران را

به مشکین کمند اندر آویخت چنگ / به فندق گلان را به خون داد رنگ

صوفی از پرتو مِی راز نهانی دانست / گوهر هرکس از این لعل توانی دانست

مرا برف باریده بر پرّ زاغ / نشاید چو بلبل تماشای باغ