شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15815

رنگین‌سخنان در سخن خویش نهان‌اند / از نکهت خود نیست به هر حال جدا گل

سرّ من از ناله‌ی من دور نیست / لیک چشم و گوش را آن نور نیست

در سخن مخفی شدم مانند بو در برگ گل / هر که خواهد دیدنم گو در سخن بیند مرا

فریاد می‌کشم ز جگر هم‌چو بانگ رعد / گوش سماء کر شود از نعره‌های من

پنج

شش

هفت

هشت

مقریان: قرآن‌خوانان/ مصادره: جریمه کردن/ تکلّف: رنج بر خود نهادن

هماورد: رقیب/ مدفن: گور/ نفوس: انسان‌

تقریظ: مطلبی ستایش‌آمیز دربارۀ کتاب/ بارگی: اسب/ جنود: سپاهیان

کام: نیت/ توش: توانایی تحمل فشار/ توسن: اسب سرکش

آن پی م_هر تو گی_رد که نگیرد غم خویشش                                            وان سر وصل تو دارد که ندارد غم سیلاب

ما هیچ و جهان هیچ و غم و شادی هیچ                                                    خوش نیست برای هیچ ناخوش بودن

شادی عالم چو سراسر غم است                                                              آن که بود شاد به عالم کم است

غم مخور زان که به یک حال نمانده است جهان                                             شادی آید ز پی غصّه و خیر از پی شر