شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 23590

جان ریخته شد با تو، آمیخته شد با تو (۳)

در چشم تو، آفتاب گردون گم شد (۲)

عنقا شکار کس نشود دام بازچین (۳)

چون گل سرخ گریبان ز طرب بدرانید (۲)

چهار . دو

سه . یک

دو . یک

پنج . سه

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هرکه محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

گر درآید عاقلی گو راه نیست/  ور در آید عاشقی صد مرحبا

شمع دیدم گرد او پروانه ها چون جمعها/ شمع کی دیدم که گردد گرد نورش شمعها

اول شرابی در کشی، سرمست گردی از خوشی/ بیخود شوی آنگه کنی آهنگ ما آهنگ ما

ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند/ ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند

 به شوق چشمه نوشت چه قطره‌ها که فشاندم/ ز لعل باده فروشت چه عشوه‌ها که خریدم

 چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد/ این چه عیب است بدین بی‌خردی وین چه خطاست

 تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت/ به مردمی نه به فرمان چنان بران که تو دانی