شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 5731

 شعر دارای مضامین سیاسی و اجتماعی و وطنی است .

 از آرایه های بیانی بهره گرفته شده است. 

 مفهوم آزادی در شعر، معادل مفهوم دموکراسی و در تضاد با استبداد است. 

 به دلیل عدم تسلط کافی شاعر با ادبیات کهن، به تركيب های زبانی شعر توجه نشده است.

در صف حزب فقيران اغنیا کردند جای/ این دو صف را کاملاً از هم جدا باید نمود

از هر کرانه تیر دعا کرده‌ام روان/ باشد کز آن میانه یکی کارگر شود

از حقوق پایمال خویشتن کن پرسشی/ چند می‌ترسی ز هر خان و جناب ای رنجبر!

شراب او ز خون مرد رنجبر/ وز استخوان کارگر غذای او

حبس و تبعید و زبان‌بستن و مردم‌کشتن / بهر تحصیل شهی، زشتی و بدکرداریست

ناقه سنگین می‌رود در هر قدم گویی ز شوق / روح مجنون چنگ در دامان محمل می‌زند

خودکشی باشد قمه بر سر زدن، آن تیغ تیز / بر سر دشمن زنید و خویش را احیا کنید

امروز ای فرشته رحمت بلا شدی / خوشگل شدی، قشنگ شدی، دلربا شدی

تنها برای خدمت و غمخواری تو بود / گر رغبتی به شرکت کابینه داشتم

به کمیسیون عرایض چه کنم شکوه ز تو / که همه حالِ من بیدل شیدا دارند

شاهد مشروطه را ارواح پاک / با سر و جان مهر و کابین کرده‌اند

دایم به قهوه‌خانه سماور صدا دهد / یک بار هم سماور بابا صدا نداد