شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 2981

در چراغ دو چشم او زد تیر / نامدش کشتن چراغ، دریغ

دستم نداد قوّت رفتن به پیش یار / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم 

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت / مست گفت ای دوست! این پیراهن است افسار نیست

دیدۀ سیر است مرا، جان دلیر است مرا / زهرۀ شیر است مرا، زُهرۀ تابنده شدم
 
 

چشم دل باز کن که جان بینی     آن‌چه نادیدنی است آن بینی

دانه پنهان کن به کلّی دام شو     غنچه پنهان کن گیاه بام شو

ز دست دیده و دل هر دو فریاد     که هرچه دیده بیند دل کند یاد

بت خود را بشکن خوار و ذلیل     نامور شو به فتوّت چو خلیل

گردون نرهد ز تند رفتاری

ملک آزادی چه نقصانت رساند

از لقمۀ تن بکاه تا روزی

خر مهره چرا کنی خریداری