شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 10741

کفایت مطلق «الله» برای بندگانش ریشة توانایی او بر دور کردن گزند و زیان از بندگان خود می‌باشد.

خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است، آن چیزی را برای انسان رقم می‌زند که خیر او در آن است.

 قرآن کریم به شیوة استفهام انکاری، صفات متوکلان حقیقی را برمی‌شمارد.

 انسان همواره باید بر معبودی تکیه کند که توانایی مدیریت امور بندة خود را داشته باشد.

توکّل همراه با همّت و تعقّل و پشتکار _ شجاعت روحی بالا و داشتن تصمیم‌های بزرگ با گذر عمر

توکّل همراه با همّت و تعقّل و پشتکار _ داشتن آرمان‌های بزرگ از نوع پرواز، رفتن و صعود

پناه بردن به خدا با نیّت خالصانه _ داشتن آرمان‌های بزرگ از نوع پرواز، رفتن و صعود

پناه بردن به خدا با نیّت خالصانه _ شجاعت روحی بالا و داشتن تصمیم‌های بزرگ با گذر عمر

«فهوَ حَسبُهُ إنَّ الله بالغُ امرهِ»

«عَسی تُحبّوا شیئاً وَ هُوَ شرُّ لَکُم»

«حَسبیَ اللهُ علیه یتوکل المتوکلونَ»

«الیسَ اللهُ بکافٍ عَبدَهُ»

دورکنندة گزند و آسیب – چون خداوند امر خویش را به سرانجام می‌رساند.

آماده‌تر از خود بندگان – زیرا می‌دانند سررشتة کار به ‌دست خداست.

دورکنندة گزند و آسیب – زیرا می‌دانند سررشتة کار به ‌دست خداست.

آماده‌تر از خود بندگان - چون خداوند امر خویش را به سرانجام می‌رساند.

«و عسی ان تکرهوا شیئاً و هو خیر لکم»

«و عسی ان تحبوا شیئاً و هو شر لکم»

«ألیس اللهُ بکافٍ عَبده»

«ان ارادنی برحمة هل هن ممسکات رحمه قل حسبی ‌الله»