شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 343

بیرون نمی‌‌توان کرد الا به روزگاران (مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن)

عقاب آنجا که در پرواز باشد (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

گدا را چو حاصل شود نان شام (فعولن فعولن فعولن فعولن)

مرا که دیده به دیدار دوست برکردم (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع لن)

رویت به خط سیاهی افکندیم

رویت به خط سیاه افکنده

روی به خطی سیاه افکند

رویش به خطوط سیاه افکنده‌ست

ای آفتاب روشن و ای سایه همای       ما را نگاهی از تو تمام است اگر کنی

دیوانه عشقت را جایی نظر افتاده است          کانجا نتواند رفت اندیشه دانایی

عادت بخت من نبود آن‌که تو یادم آوری        نقد چنین کم اوفتد خاصه به دست مفلسی

کشته معشوق را درد نباشد که خلق        زنده به جانند و ما زنده به تأثیر او

مستفعلن مفاعلن / مستفعلن مفاعلن / مستفعلن فع

مفاعلن فعلاتن فع / مفاعلن فعلاتن مفاعلن / مفاعلن فاعلن

مفعولُ مفاعلن فعولن / مفعولُ مفاعلن فعولن / مفعولُ فعل

مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن / مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن / مفعولُ فاعلن