شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 15891

کار کلیم بس که ز عشقت به جان رسید/ ناصح به آب دیده ازو دست شسته است

محتشم را دم آبی چو ز تیغت دادی/ دم دیگر بچشانش که ثوابست ثواب

مجنون هزار نامه ز لیلی زیاده داشت/ وحشی که همچو یار فراموشکار توست

به این کثرت‌نمایی غافل از وحدت مشو بیدل/ خیال آیینه‌ها در پیش دارد شخص تنها را

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود / ندانستم که این دریا چه موج خون‌فشان دارد

صبر کن حافظ به سختی روز و شب / عاقبت روزی بیابی کام را

 در این دنیا تک و تنها شدم من / گیاهی در دل صحرا شدم من

 چه عذر بخت خود گویم که آن عیّار شهرآشوب / به تلخی کشت حافظ را و شکّر در دهان دارد

منبّت‌کاری، تذهیب، کشاورزی، دامداری، داستان‌نویسی، تاریخ‌نگاری، نویسندگی

خطّاطی، نقاشی، نویسندگی، تاریخ‌نگاری، تذهیب، گل‌کاری، دوزندگی

معماری، قالی‌بافی، سفالگری، شیشه‌سازی، نقّاشی، تذهیب، خوش‌نویسی

سفالگری، خطّاطی، دوزندگی، شیشه‌سازی، کاشی‌کاری، داستان‌نویسی، تاریخ‌نگاری

سنایی _ تغییر سبک و رهایی از گرفتاری تقلید

حافظ _ تغییر سبک و رهایی از گرفتاری تقلید

سنایی _ جلوگیری از نفوذ واژه‌های بیگانه به زبان فارسی

حافظ _ جلوگیری از نفوذ واژه‌های بیگانه به زبان فارسی