شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 28937

خراسانی - واقع‌گرا - عینی

عراقي - واقع‌گرا - عینی

خراسانی - واقع‌گرا۔ ذهنی

عراقي - واقع‌گرا۔ ذهنی

بفرمود تا خداوندان کتب را، از دهقانان و فرزانگان و جهاندیدگان از شهرها بیاورد و چاکر او به فرمان او نامه کرد و کس فرستاد به شهرهای خراسان و هشیاران از آنجا بیاورد.

سپاس و آفرین مر خدای کامران و کامکار و آفریننده زمین و آسمان را آن کش نه همتا و نه انباز و نه دستور و نه زن و نه فرزند. همیشه بود و همیشه باشد.

شب به حقیقت بودن ماست اندر تاریکی سایه زمین، چون آفتاب از ما غایب باشد زیر افق؛ و چون نزدیک آمد، به برآمدن آن شعاع‌های او را که گرد بر گرد سایه است نخست ببینیم.

دیگر روز به درگاه آمدی و با خلعت نبود، که بر عادت روزگار گذشته قبایی ساخته کرد و دستاری نشابوری یا قاینی، که این مهتر را رضی ‌الله عنه با این جامه‌ها دیدندی به روزگار و از ثقات او شنیدم ...

هم‌چو لوح زمردین گشته‌ست / دشت هم‌چون صحیفه‌ای زِ رُخام (استفاده از تشبیه حسی)

مهتری گر به کام شیر در است / شو، خطر کن ز کام شیر بجوی (جنبه عملی و دستوری داشتن اشعار)

همان جوشن و ترگ و برگستوان / همان نیزه و تیر و گرز گران (کهنه و مهجور بودن برخی لغات)

از برون گرچه نعت خون دارد / مشک غماز اندرون دارد (استفاده از دو حرف اضافه برای یک متمم)