شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 9449

گل جامه چاک کرده و نرگس فتاده مست / وز عندلیب در چمن افتاده غلغله

آن را که می و مطرب دلکش باشد / در موسم گل چرا مشوش باشد

منم از خوردن غم‌های تو شاد / چو زنبور عسل از خوردن گل

نیستم بلبل که هر ساعت سرایم بر گلی / اهل توحیدم گلی دارم در این گلزار و بس

خواجو اگرچه در سر سودای ما رود / تا باشدش سری سر او و آستان ما

در بر رخ ما مبند بر گریه ما مخند / بگشای ز مه کمند بردار ز رخ نقاب

هرچه نتوان یافت در ظلمت ز آب زندگی / من همان در تیره‌شب می‌یابم از جام شراب

من چه دانستم که اویم دشمن است / در پی قصد من و خون من است

الف، پ

 ب، ت

الف، ت 

 ب، پ

ابجدِ عشق مجاز از نو نیازان خوش‌نماست / پیر گشتی واگذار این بازی طفلانه را

دامن فرصت مده از کف که دوران بهار / نیست چندانی که گل بر سر کشد پیمانه را

از خس و خاشاک بگذر گرد گل‌ها طوف کن / تا چو زنبور عسل پُر شهد سازی خانه را

آسمان‌ها در شکستِ من کمرها بسته‌اند / چون نگه دارم من از نُه آسیا یک دانه را