شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20874

ز شرم بیدلی خود گداختم «بیدل»/ دلی ندارم و سودایی وصال تواَم

تا که سرو از شرم قدّت قد خود پنهان کند/ تا زبان اندر کشد سوسن که تو سوسن تری

خشک گردید و نشد طفلی از او شیرین کام/ خجلت از نخل دل بی‌ثمر خود داریم

سرو اگر جلوه کند با تن عریان به چمن/ شرمی از جلوهٔ آن سرو قبا پوشش باد

جور خود را بر ضعیفان آزماید روزگار / تیغ را دائم برای امتحان بر مو زنند

خوش اندری گو تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب

به پیری خاک بازیگاه طفلان می‌کنم بر سر / که شاید بشنوم زان خاک بوی خردسالی را

از آن سرو از درختان، سرفرازی بیشتر دارد / که با دست تهی، صد بینوا را زیر پا دارد

جای نبرد، بدین‌ترتیب، مهلکه، غوغا

 جای نبرد، روش، ناحیه، شلوغی

میدان جنگ، طریقه، گودال، داد و فریاد

 میدان جنگ، روش، آبگیر، مهیب

خبر زان چه بگذشت یا بود خواست / ز کس ناشنیده همه گفت راست

همه کس به یک خوی و یک خواست نیست / ده انگشت مردم به هم راست نیست

به نهاد و خو و صورت به پدر ماند راست / پسر آن است پدر را که بماند به پدر

ای خوی تو ستوده و رای تو چون تو راست / دایم تو را به فضل و به آزادگی هواست