شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19260

منکر، زشت

مولع، آزمندی

مستغنی، محتاج

معمول، مرسوم

بشد تیز رهّام با خود و گبر / همی گرد رزم اندر آمد به ابر

تو گفتی که روی زمین آهن است/ ز نیزه هوا نیز در جوشن است

که لشکر فزون بود زان کاو شمرد / همان ژنده پیلان و مردان گُرد

زمین برنتابد سپاه تو را / نه خورشید تابان کلاه تو را

من اگر بدم چه باکم که تویی بدین نکویی / چه نکویی‌ام از این به که تو نیک‌خواه دارم

به چشمانت که تا رفتی ز چشمم بی‌خور و خوابم / به ابرویت که من پیوسته چون زلف تو در تابم

از بار غم چه غم چو تویی دستگیر ما / وز درد دل چه باک چو درمان ما تویی

شاهان جهان از جان باشند گدای تو / محبوب‌تر از جانی صد جان به فدای تو

جویبار مُلک را آب روان شمشیر توست / تو درخت عدل بنشان بیخ بدخواهان بکن

ظلمی که از غم تو گذشت است بر سرم / رخ باز کن، که آن همه عدل است و داد رفت

دور فلکی یک سره بر منهج (راه) عدل است / خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل

مُلک یکی خانه‌ای است بنیادش عدل / خانه نپاید اگر نباشد بنیاد