شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 9407

هر که به شب شمع‌وار در نظر شاهدی است / باک ندارد به روز کشتن و آویختن

وفای توست چون عمر من و ماند / به محشر وعده دیدار جانا

چو نرگس چشم بخت از خواب برخاست / حسد گو دشمنان را دیده بردوز

مرد است که چون شمع سراپای وجودش / می‌سوزد و آتش نرسیده است به خامان

تربت پارس چو جان جسم تو در سینه فشرد / لیک در خاک وطن آتش عشقت نفسرد

در محیط هستی‌ات عالم به‌جز یک موج نیست / باد تقدیرت به هر جانب روان انداخته

فرّاش خزان ورق بیفشاند / نقاش صبا چمن بیاراست

هر که را خاطر به زلف ماهرویان می‌کشد / عیب نتوان کرد اگر چون من پریشانْ خاطر است

ب، ت

ب، پ 

الف، ت

الف، پ

هر نسیمی که به من بوی خراسان آرد                       چون دم عیسی در کالبدم جان آرد

لبت تا در لطافت لاله سیراب را ماند                  دلم در بی‌قراری چشمه سیماب را ماند

قدّ همه دلبران عالم                                           پیش الفِ قدت چو نون باد

صدف‌وار گ_وهرشناسان راز                                       دهان جز به لؤلؤ نکردند باز