شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 29830

به فصل خزان در نبینی درخت / که بی برگ مانَد ز سرمای سخت

که چشمم ز روی سعادت مبند / زبانم به وقت شهادت مبند

دعای ضعیفان امّیدوار/ ز بازوی مردی به آید به کار

چون ندارم من قبول و رشد غیب/ خلق را رد می‌کنم از خود به عیب

- - - / - U - - - /  U - - U - / - - U

U - - - / U - - U - / - - - / - - U

U - - U / U - - - / - - - / - - U

U - - U / U - - - / - - U - / - - U

آن کس که نه آدمی است گرگ است: - - UU – U - U U -  -

شیر را ننگ است گر بی‌دُم زیَد: - U - - - U - -  - U -

از دهر جفاپیشه زی که نالم: - - U - U - -  U - -

تا کی خوری دریغ ز برنایی: - - U – U – U – U - -

گلت بر نسترن رسمی زد از مشک: $--U---U---U$

ای مه و خور به روی تو محتاج: $--UU-UU-UU-$

وان کو غریب گشت ز خویش آشنای ماست: $-U-U--UU-U-U--$

نقاش ازل بهر چه آراست مرا: $-UU--UU--UU--$