شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 15326

شعر معناگراست نه صورتگرا؛ شاعران به معنی بیشتر توجه دارند تا به زبان.

شاعران برای مضمون‌سازی از هر پدیده در عالم طبیعت یا هر موضوعی در قلمرو ذهن استفاده می‌کنند.

استفاده از ردیف های طولانی و خوش آهنگ در شعر این دوره رایج است.

شاعران معمولاً مطالب فلسفی، عرفانی و غنایی را به شیوهٔ گذشتگان بازگو می‌کنند.

هیچ رازی بحر را صائب ز ما پوشیده نیست/ از صفا آیینه سیماییم ما همچون حباب

کلیم توبه اگر می‌کنی بیا وقت است/ ز توبه، توبه کن اکنون که موسم گل شد

در بیان حال خود وحشی سخن سربسته گفت/ نکته‌دان داند که هر کس محرم این راز نیست

محتشم زد چو گدایان در دریوزه عام/تا به این پی نتوان برد که او سائل کیست