شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 5210

هنرمندان، قرآن کریم و شاهنامه فردوسی را به خط خوش نگاشتند و با تصویری زیبا آراستند.

زبان شعر جز در سروده‌های شاعران شاخص مانند خواجو و حافظ، به سستی گرایید.

عراق عجم و مهمتر از آن شهر شیراز همچنان در حکم مرکز ادبی این عصر به شمار می‌رفت.

قلمرو بالندگی زبان و فرهنگ فارسی نیز عرصه وسیعی یافت، به طوری که از شبه قاره تا آسیای صغیر، بسیاری به این زبان سخن می‌گفتند.

دمنه گفت: راست می‌گویی و این کار خود کرده‌ام ولیکن تو تدبیر خلاص من چه کنی؟ و حیله گشادن این عقده چگونه می‌اندیشی؟ کلیله گفت: من از اوّل‌بار با تو موافق نبوده‌ام.

 کلیله گفت: در اصطناع گاو و افراشتن منزلت وی شیر را عاری نمی‌شناسم. دمنه گفت: در تقریب او مبالغتی رفت و به دیگر ناصحان استخفاف روا داشت تا مستزید گشتند.

من چرا بگذاشتم که بزغاله مرا بز بگیرد تا به دمدمه چنین لافی و افسون چنین گزافی، عنان تهمت از دست من فروگرفت و دیو عزیمت مرا در شیشه کرد.

موش گفت: من چون به‌ تو پیوستم باید که ترحیبی تمام و اجلالی بسزا رود، تا قاصدان من به مشاهده آن بر لطف حال مصافات و استحکام عقد موالات واقف شوند.