شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 30317

روح شادی و نشاط و خوش‌باشی، در شعر غلبه دارد ـ کمی لغات عربی و لغات بیگانه ـ استفاده از آرایه‌های ادبی، طبیعی و در حدّ اعتدال است.

 شعر واقع‌گراست و توصیفات عمدتاً طبیعی، ساده، محسوس و عینی است ـ‌کهنه و مهجور بودن بخشی از لغات در مقایسه با دوره‌های بعد ـ قالب عمده‌ی شعر این دوره قصیده است.

اشعار پندآموز و اندرزگونه‌ی این دوره، ساده است و جنبه‌ی عملی و دستوری دارد ـ سادگی زبان شعر ـ خوش‌آهنگ‌تر شدن اوزان شعری

روح حماسه بر ادبیّات این دوره،‌ حاکم است ـ تفاوت تلفّظ برخی از کلمات در مقایسه با زبان امروز ـ در توصیفات بیشتر از تشبیه (از نوع حسّی) بهره گرفته می‌شود.

هرکه قاعدۀ کار خود بر ثبات حزم و وقار ننهد، عواقب کار او مبنی بر ملامت و مقصور بر ندامت باشد.

افتتاح سخن بی اتقان تمام و یقین صادق از عیبی خالی نماند و خاتمت آن به ندامت کشد.

گواهی تو ترجمانی من بکردند نداء من افزونی است، قرب تو چراغ وجد بیفروخت همت من افزونی است، ارادت تو کار من بساخت جهد من افزونی است.

هرکه در ادای شکر و شناخت قدر نعمت غفلت ورزد، نام او در جریدۀ عاصیان مثبّت گردد و ذکر او از صحیفۀ شاکران محو شود.