شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 8467

وان که محتاج خلق شد، خوار است/ گرچه در علم، بوعلیسیناست (ابن يمين) 

ريشه‌ی نخل کهنسال از جوان افزون تر است/ بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را (وحشی بافقی)

تا مگر به دست آرم دامن وصالش را/ میدوم به پای سر در قفای آزادی (فرخی یزدی) 

ما ز آغاز و ز انجام جهان بیخبریم/ اول و آخر این کهنه کتاب افتاده است (کلیم کاشانی)

در عصر مشروطه بیشترین رویکرد نویسندگان به رمان‌های تاریخی بود.

از میان رمان‌نویسان این دوره می‌توان به محمدباقرمیرزا خسروی و میرزاآقا تبریزی اشاره کرد. 

 ترجمۀ آثار اروپایی در ایران با تأسیس چاپ‌خانه در زمان فتحعلی‌شاه آغاز شد.

تحقیقات ادبی و تاریخی در محدودۀ تاریخی مشروطه به علت اشتغال اهل قلم به روزنامه‌نویسی و موضوعات دیگر، جاذبه‌ای نداشت

شمس‌الدّین و قمر: محمّدباقر میرزا خسروی ـ امثال و حکم: دهخدا

تاریخ بیداری ایرانیان: ناظم‌الاسلام کرمانی ـ داستان باستان: میرزا حسن‌خان بدیع

سرگذشت حاجی بابای اصفهانی: میرزا حبیب اصفهانی ـ تاریخ تطوّر نظم فارسی: بهار

تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران: بهار ـ شمس و طغرا: میرزا آقا تبریزی