شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 10710

هر نفس آهم ز شاخ سدره آتش می‌فروخت / هر دم افغانم کلاه از فرق فرقد می‌ربود

هر قدر صائب شود بنیاد نخل عمر سست / ریشه طول امل در دل شود محکم مرا

طمع ز اختر دولت مدار یکرنگی / که هرچه سبز کند آفتاب، زرد کند

به یک خزان مکن از حسن خویش قطع امید / که گلستان تو را نوبهار بسیار است

خواهم ز پس پردة تقوا به در افتم                          چندی به زبان همه کس چون خبر افتم

چون بلبل دل سوخته را بال شکستند                      بر طرف چمن باز به پرواز نیاید

 نه طرّه‌ات غم شب‌های تار من دارد                   نه چشم مست تو فکر خمار من دارد

من آن نی‌ام که کند یار اجتناب از من                   همیشه صحبت آتش به شمع درگیرد