شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 25329

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن شناس نه‌ای جان من خطا اینجاست

صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم / به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم

سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم / که من نسیم حیات از پیاله می‌جویم

ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو / زینت و تاج نگین از گوهر والای تو

ساقی به نور باده برافروز جام ما / مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن‌شناس نه‌ای جان من خطا این‌جاست

شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست / صلای سرخوشی ای صوفیان باده‌‌پرست

ای فروغ ماه حُسن از روی رخشان شما / آب روی خوبی از چاه زنخدان شما

روز وصل دوست‌داران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد

عرش را بر آب بنیاد او نهاد / خاکیان را عمر بر باد او نهاد

هنوز از دهن بوی شیر آیدش / همی رای شمشیر و تیر آیدش

آتش است این بانگ نای و نیست باد / هر که این آتش ندارد نیست باد