شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14530

هم‌چو خورشید رخ اندر پس دیوار مپوش / زان که کس چشمه‌ی خورشید به گل ننهفته است

ای که زلف سیهت بر گل روی آشفته است / ز آتش روی تو آب گل سوری رفته است

از سر زلف درازت نکنم کوته دست / که به هر تار سر زلف تو ماری خفته است

باده پیش آور که از عکس می و مهر رخت / در دلم گویی که صد خورشید تابان تافته است

چون تویی نرگس باغ‌ نظر ای چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم / بشنو ای خواجه اگر زان ‌که مشامی داری

کردم اندیشه که آن روز کجا دانم رفت؟ / گر بیابم ز کمند سر زلف تو نجات

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند، که را دوا بکند؟

ای در کمند زلفک تو حلقه فریب / وی در کمان ابروی تو ناوک حیل

دیوان حافظی تو و دیوانه تو من / اما پری به دیدن دیوان نیامدی

من آن شهرم که سیلاب محبّت ساخت ویرانم / تو آن گنجی که در ویرانه دل‌ها وطن داری

عارض گلگون بنما، دم ز گلستان چه زنی؟ / سنبل مشکین بگشا دسته ریحان چه کنی؟

دو

یک

چهار

سه