شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11707

بسته‌ام در خم گیسوی تو امّید دراز / آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم

دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت / رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

خاک کویت زحمت ما برنتابد بیش از این / لطف‌ها کردی بتا تخفیف زحمت می‌کنیم

مرغ روحم که همی‌زد ز سر سدره صفیر / عاقبت دانۀ خال تو فکندش در دام

گریه گر سوی مژه راه نیابد مژه را / ره سوی گریه کزو نیست گذر بگشایید

گوهر ذوالفقار او گرنه علی است چون کند / بیشه ستان رزم را آتشی و غضنفری

هنوز گویندگان هستند اندر عراق / که قوّت ناطقه مدد از ایشان برد

منم و راه و رسم تازه گل / تا گشایم زبان آتش دل

 ابدال 

بلند تلفظ کردن مصوت کوتاه

حذف همزه

بلند بودن هجای پایانی مصراع

خامی و ساده‌دلی شیوة جان‌بازان نیست /  خبری از بر آن دلبر عیار بیار

نام تو می‌رفت و عارفان بشنیدند  /  هر دو به رقص آمدند سامع و قایل

ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند  /  هر آن‌که خدمت جام جهان‌نما بکند

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود  /  رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست