شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 15177

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد/ ز هر در می‌دهم پندش ولیکن درنمی‌گیرد

احتراز از عشق می‍‌کردم ولی بی‌حاصل است/ هر که از اول تصور می‌کند فرجام را

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش/ بازجوید روزگار وصل خویش

چون به هر معنی که بینی تکیه بر ایام نیست/ حیف باشد خواجو ار ضایع کنی ایام را

پنج

شش

هشت

نه

می‌رود تا در کمند افتد به پای خویشتن / گر بر آن دست و کمان چشم اوفتد نخجیر را (فاعلاتن)

بر من اگر حرام شد وصل تو نیست بوالعجب / بوالعجب آن که خون من بر تو چرا حلال شد؟ (مفتعلن)

مپندار از لب شیرین عبارت / که کامی حاصل آید بی‌مرارت (فعولن)

تا چند گویی ما و بس؟ کوته کن ای رعنا و بس / نی خود تویی زیبا و بس ما نیز هم بد نیستیم (مستفعلن)