شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11188

ز شیرین‌کاریِ شیرین دلبند/ فروخواندم به گوشش نکته‌ای چند

گر بدین‌سان نرگس مست تو ساغر می‌دهد/ هوشیاری مشکل است البته مستان تو را

ای که می‌پرسی ز من کان ماه را منزل کجاست/ منزل او در دل است اما ندانم دل کجاست

گفتم ز لعل نوشین‌لبان پیر را چه سود/ گفتا به بوسه شکرینش جوان کنند

غریبی و وطن یکسان بود دل‌های حیران را / قفس را عندلیب مست از گلشن نمی‌داند

تا از دم جان‌پرور او زنده شود خاک / در کالبد باد دمی روح مسیحا

عاشقان مرغ و هوا عشق و جان هست قفس / با قفس انس ندارند هوا می‌خواهند

روح تو مرغ سدره نشین است و تن قفس / مرغ از قفس همیشه پریدن کند هوس

 گفته آمد که به دلجویی ما می‌آیی        دل ندارم که به دلجوش نیازی باشد

فرق شاهی و بندگی برخاست         چون قضای نبشته آمد پیش

 خوش‌تر آن باشد که سرّ دلبران        گفته آید در حدیث دیگران

فرستاده شد گرچه نیکو نباشد         که زنگار آهن سوی کان (معدن) فرستم