شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 6865

تنها اثر قابل توجه این دوره در زمینۀ تحقیقات تاریخی و ادبی، کتاب «تاریخ بیداری ایرانیان» تأليف ناظم الاسلام کرمانی است.

میرزا حسن خان بدیع از رمان‌نویسان زمان مشروطه است. رمان «شمس الدين و قمر» از آثار اوست.

قائم مقام احیاکنندۀ نثر فارسی است و منشآت مهم‌ترین اثر اوست.

كتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی» نوشتۀ میرزا حبیب اصفهانی از مهم‌ترین آثار داستانی عصر مشروطه است.

در طنز، هجو و هزل چیرهدست بود، در شعر وی اگرچه اندیشههای نوگرایانه وجود دارد، جایگاه خانوادگی و تفکرات شخصی او، مانع از آن میشود که در ردیف شاعران آزادیخواه مشروطه قرار گیرد. (ایرج میرزا) 

شعر او ساده و دور از پیچیدگی بود. وی مضامین وطندوستی و ستیز با نادانی را با آوازی زیبا و پرشور میخواند. (عشقی)

 از شاعران شاخص این دوره است که او را به سبب آزادیخواهی، به زندان انداختند. تحت تأثیر شاعران گذشته، به ویژه مسعود سعد و سعدی بود. (عارف قزوینی) 

توانست با شعرهای ساده و عامیانهاش در میان مردم جایگاه مناسبی پیدا کند. شعرهای او که به زبان ساده و طنز آمیز در راه مبارزه با استبداد و عشق به چاپ میرسید، در بیداری مردم بسیار مؤثر بود. (فرخی یزدی)

وجود ادیبان و فرهیختگان فرهنگی در این شهر _ تبریز

 پایتخت بودن این شهر _ اصفهان

تمرکز بیشتر فعالیت‌های سیاسی و مطبوعاتی _ رشت

 ارتباط بیشتر با مراکز ادبی و دانشگاهی آن زمان مانند دارالفنون _ تهران