شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 15797

زنده ندیدی که تا مرده نماید تو را /  چند کشی در کنار صورت گرمابه را 

از سینه پاک کردم افکار فلسفی را / در دیده جای کردم اشکال یوسفی را 

آمد درِ میخانه تا خانه برد ما را / بنمود بهار نو تا تازه کند ما را 

ای دل چه اندیشیدهای در عذر آن تقصیرها / زآن سوی او چندان وفا زین سوی تو چندین جفا

ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را / این یوسف خوبی را این خوش قد و قامت را

خورشید چون برآید هر ذرّه رو نماید / نوری دگر بباید ذرّات مختفی را

زان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بیش و کم / زان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطا

ماهی است که در گردش لاغر نشود هرگز / خورشید جمال او بدریده ظلامت را

گریه شام و سحر شُکر که ضایع نگشت / قطره باران ما گوهر یکدانه شد

دیر بماندم در این سرای کهن من / تا کهنم کرد صحبت دی و بهمن

دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت / رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

باز جهان تیز پر و خلق شکار است / باز جهان را جز از شکار چه کار است

الف/ پ

ت/ ب

ت / پ

ب / الف