شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل یکم

با توجه به ویژگیهای ادبی ابیات زیر، آرایه‌ی کدام بیت نادرست است؟

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود/ عیسیدمی خدا بفرستاد و برگرفت (تلمیح-تشبیه)

آسوده بر کنار چو پرگار میشدم/ دوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفت (تشبیه-تشخیص)

شنیدهام سخنی خوش که پیر کنعان گفت/ فراق یار نه آن میکند که بتوان گفت (تلمیح-اغراق)

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود/ که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت (کنایه-تلمیح)

چه چیزی سبب کشف لحن می‌شود؟

خواندن متن

ادراک حاصل از احساس

تناسب و همسویی وزن

توجه به فضای عاطفی و آهنگ متن

در کدام گزینه آرایه‌های «واژهآرایی یا واجآرایی» به‌کار نرفته است؟

گوشه گرفتم ز خلق و فایده‌ای نیست / گوشهٔ چشمت بلای گوشه‌نشین است

همی گویم و گفته‌ام بارها / بود کیش من مهر دلدارها

اگر جنگ خواهی و خون ریختن / بر این گونه سختی برآویختن

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند / از گوشهٔ بامی که پریدیم، پریدیم

آرایهٔ تکرار (واژه آرایی) در کدام بیت به‌چشم می‌خورد؟

سر را بین بر سماع بلبلان صبح‌خیز / همچو سرمستان به بستان، پای‌کوب و دست‌زن

از آن مرد دانا دهان دوخته است / که بیند که شمع از زبان سوخته است

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو / یادم از کشتهٔ خویش آمد و هنگام درو

در دل، چگونه یاد تو می‌میرد / یاد تو یاد عشق نخستین است

هر دو آرایه‌ی «واجآرایی و واژهآرایی» در تمام ابیات به‌جز ....... وجود دارد.

پسته‌ی شیرین او شور دل عاشقانش / شور دل عاشقانش زین شکرستان خوش است

هیچ است آن دهان و نبینم نشان از او / موی است آن میان و ندانم که آن چه موست

اگر این شراب خام است اگر آن فقیه پخته / به هزار بار بهتر ز هزار پخته خامی

شمع اگر زان لب خندان به زمان لافی زد / پیش عشاق تو شب‌ها به غرامت برخاست

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل یکم | آزمون شماره 29327