شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15969

زلف هندو صفتت لیلی و عقلم مجنون / لب جان‌بخشِ تو شیرین و دلم فرهادست

غم مخور سلمان به غم خوردن که چرخ از خوان خویش / هر همایی را که بینی استخوانی می‌دهد

اسرار عشقت از در گفت‌وشنید نیست / سری است بوالعجب که نه کس گفت و نه شنید

درگذشت از سر من آب ولی گر دهدم / آشنایی مددی دستی و پایی بزنم

رو رو جانا همی غلط پنداری / گندم نتوان درود چون جو کاری

تو آن گندم‌نمای جوفروشی / که در گندم جو پوسیده پوشی

همه گندم‌نمای جودارند / همه گل‌صورتند و پرخارند

به بازار گندم‌فروشان گرای / که این جوفروش است و گندم‌نمای

بر ایرانیان بر نگهدار کرد / سر سرکشان پر ز تیمار کرد

خاطر رنجور جویان شد سقط / تا که پیغامش کند از هر نمط

درکش رمیدگان را محنت رسیدگان را / زان جذبه‌های جانی ای جذبه تو قالب

ناگه قضا را شیطنت از جام عز و سلطنت / بربوده از وی مکرمت کرده به ملکش اقتضا 

چو مرغ خانه به سنگم بزن که بازایم / نه وحشی‌ام که مرا پای بند دام کنند

با چشم نیم خواب تو خشم آیدم همی / از چشم‌های نرگس و چندان وقاحتش

آن‌که برگشت و جفا کرد و به هیچم بفروخت / به همه عالمش از من نتوانند خرید

گر فراقت نکشد جان به وصلت بدهم / تو گرو بردی اگر جفت و اگر طاق آید