شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 26207

خراسانی

بازگشت

عراقی

هندی

به ما حضر قناعت کند و تکلّف طعام‏‌های خوش نکند که مقصود مؤمن، نگاه‌داشت قوّت عبادت بود نه تنعّم؛ و سنّت است نان را گرامی‌داشتن که قوام آدمی بدین است.

دانستن صورت عالم و چگونگی نهاد آسمان و زمین و آنچه به میان این هر دو است، سخت سودمند است اندر پیشه نجوم؛ ازیراک، گوش به نام‌ها و لفظ‌ها که منجّمان به کار دارند، خو کند.

چون نوروز بگذرد، سوی غزنین رویم و تدبیر برادر چنان که باید ساخت، بسازیم که ما را از وی عزیزتر کس نیست، تا این جمله شناخته آید ان شاء الله عزّ و جلّ.

فأمّا حدیث حشمت: چنین خواندم در اخبار خلفا که چون هارون‌الرّشید امیرالمؤمنین از بغداد قصد خراسان کرد ـ و آن قصه دراز است و در کتب، مثبّت که قصد به چه سبب کرد ـ چون به طوس رسید، سخت نالان شد و بر شرف هلاک شد.

استفاده از دو نشانه برای یک متمم.

استفاده از تشبیه حسی در توصیف اسب رستم.

استفاده از قافیه «گبر» و «ببر» که دارای جناس است.

استفاده از قالب مثنوی برای توصیف میدان نبرد.