شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 9262

شنیده‌ام که به شاهان عشق بخشی تاج / به تاج عشق تو من مستحقّم و محتاج

شاه باشی یا گدا از دست ساقیّ فلک / باید این نه جرعۀ جام اجل نوشید و رفت

دم به نای غم خود زن که نوایی داند / من دگر ساز دل قافیه‌پردازم نیست

مباد راه ضلالت روم برای خدا / کجاست پاکدلی تا کند دلالت من

جهان حسن تو داری به زیر خاتم زلف / تو راست معجزه و نام تو سلیمان است

رسول من سوی تو باد صبح‌دم باشد / ازین قبل نفس باد صبح‌دم سرد است

ز وصل گویی کم گوی، آن مرا گویند / مرا ز درد چه پروای وصل هجران است

بر آن دیار که باد فراق تو بگذشت / به هر کجا که کنی قصد قصر ویران است

ابدال

قلب

تغییر کمیت مصوّت‌ها

فاعلاتن به‌جای فعلاتن

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت          که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست          می‌بینمت عیان و دعا می‏فرستمت

سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند          پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود          وین راز سر به مهر به عالم سمر شود