شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15763

دست از فغان مدارید گر ذوق وصل دارید/ کز نالۀ جگر سوز این نی پر از شکر شد
 

آسوده بود بلبل تا گل نبود در باغ/ بی‌تابی دل ما از وصل بیشتر شد 
 

 تا دل به یار پیوست دیگر نکرد یادم/ با سر چه کار دارد دستی که در کمر شد 
 

تا شوق در ترقی است امید وصل باقی است/  چون مور پر برآورد محروم از شکر شد 

هر بهشتي كه در جهان خداست / دوزخی كرده‌اند بر گذرش

بلبل اندر قفس نمی ماند / سال‌ها جز به علّت هنرش

رطب از شاهدي و شيريني / سنگ‌ها مي‌زنند بر شجرش

وز لطافت كه هست در طاووس / كودكان مي‌كَنند بال و پرش

از جای می برد همه کس را فلک ولی                              هرگز ز جای خویش فراتر نمی شود 

که حیف است از این جا فراتر شدن                               دریغ است محروم از این در شدن

چو گردون گرد عالم چند گردی                                     ز خود کامی فراتر شو به مردی

بدین صفت که تویی دل چه جای خدمت توست             فراتر آی که ره در میان جان داری