شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15920

دیشب ز شرم چهره تو ماه آسمان / در پشت ابر تیره نهان بود تا به صبح

چو ابر آب فشانم ز دیده حسرت / که رفت روز جوانی چو برق از نظرم

گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست / صبح نزدیک است و در فکر شب تار خود است

تا چشم تو ریخت خون عشّاق / زلف تو گرفت رنگ ماتم

جویبار مُلک را آب روان شمشیر توست / تو درخت عدل بنشان بیخ بدخواهان بکن

ظلمی که از غم تو گذشت است بر سرم / رخ باز کن، که آن همه عدل است و داد رفت

دور فلکی یک سره بر منهج (راه) عدل است / خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل

مُلک یکی خانه‌ای است بنیادش عدل / خانه نپاید اگر نباشد بنیاد

نهاد 

مفعول

متمّم

مسند