شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

در کدام بیت مفهوم تحمّل‌کردن وجود ندارد؟

ما سپر انداختیم گردن تسلیم پیش/ گر بکشی حاکمی ور بدهی زینهار

گر دگری را شکیب هست ز دیدار اوست/ من نتوانم گرفت بر سر آتش قرار

تیغ جفا گر زنی ضرب تو آسایش است/ روی ترش گر کنی تلخ تو شیرین گوار

سعدی اگر داغ عشق در تو میسر شود/ فخر بود بنده را داغ خداوندگار

مفهوم کدام بیت با سایر ابیات قرابت معنایی ندارد؟

دردی است درد عشق ز جان خوش‌گوارتر / این درد را برای چه درمان کند کسی؟

بگذر طبیب از سر درمان درد من / بیمار درد عشق ز درمان گذشته است

درد دل عاشق نشود بِهْ به مدارا / با درد و غم عشق ز درمان نتوان گفت

درد غم عشق او می‌نپذیرد دوا / رنج مبر ای صبا کار از آن درگذشت

ویژگی زبانی کدام عبارت در مقابل آن نادرست آمده است؟

هر کجا بیماری نشان یافتم که در وی امید صحت بود، معالجت او بر وجه حِسبَت بر دست گرفتم. [کاربرد واژگان عربی]

به صواب آن لایق‌تر که بر معالجت، مواظبت نمایی و بدان التفات نکنی که مردم قدر طبیب ندانند. [حذف فعل]

به برکت این افسون، نه کسی مرا بتوانستی دید و نه در من بدگمانی صورت بستی. [استفاده از دستور تاریخی در فعل]

طایفه‌ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن، سابق دیدم. [کاربرد «را» به معنی برای]

در همهٔ گزینه‌ها ویژگی «کاربردهای کهن واژگانی که امروزه به گونه‌ای دیگر به‌کار گرفته می‌شوند» مشهود است به‌جز .......... .

اندر آن وقت که بر لوح قلم رفت همی / فخر کردند به پیروزی او لوح و قلم

دگر از یوسف گمگشته سخن نتوان گفت / تپش خون زلیخا نه تو داری و نه من

نظر به چشم تو گفتم مگر نظر دارم / خیال چشم تو بر گوشهٔ نظر بنشست

هر دم از این باغ بری می‌رسد / تازه‌تر از تازه‌تری می‌رسد

کدام گزینه با بیت «هرکه می‌خواهد که از سنجیده‌گفتاران شود/ بر زبان، بند گرانی از تأمّل بایدش» تناسب مفهومی دارد؟

چون سخن گوید ادیبان را بیاموزد سخن/ چون سخن خواند فصیحان را فروبندد زبان

من که از دشمن سخن گویم، تأمّل کن که چون/ ماجرای دوست را زیر سخن پوشیده‌ام

به کرم یک سخن بنده تأمّل فرمای/ پس براندیش و فرو بین و بدان صورت حال

اگر گفتار خود سنجیده می‌خواهی تأمّل کن/ که گوهر روزی غوّاص از پاس نفس باشد

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23447