شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 20233

سامانی

عراقی

سلجوقی

غزنوی

غزنوی و سلجوقی - علمی - تاریخی - اندرزگونه

سامانی - اندرزگونه - تاریخی - دینی

غزنوی و سلجوقی - اندرزگونه - تاریخی - دینی

سامانی - علمی - تاریخی - دینی

 چون کیخسرو به ایران شد و خبر او بشنید، آن‌جا آمد. بدان حصار اندر نیارست شد. آتشگاه کرکوی، معبد جای گرشاسب بود و او را دعا مستجاب بود به روزگار او و مردمان هم به امید برکات آنجا همی‌شدندی.

 به روزگار خسرو، اندر وقت بوذرجمهر،‌ رسولی آمد از روم. خسرو بنشست چنان‌که رسم ملوک عجم بود و رسول را بار داد. پیش رسول با وزیر گفت: «ای فلان، همه چیز تو دانی؟»

 امّا هنر چشمه‌ی زاینده است و دولت پاینده و اگر هنرمند از دولت بیفتد، غم نباشد که هنر در نفس خود دولت است؛ هر جا که رود قدر بیند و بر صدر نشیند و بی‌هنر لقمه چیند و سختی بیند.

 فرّخی از سیستان بود طبعی به‌غایت نیکو داشت و شعر خوش گفتی و چنگ‌ تر زدی و خدمت دهقانی کردی از _ دهاقین سیستان و این دهقان او را هر سال دویست کیل پنج منی غلّه دادی و صد درم سیم نوحی، او را تمام بودی.

بخواهم از او هر چه خواهی بخواه: بِخاهم ءزو هرچِ خاهی بِخاه

با عزّت خود بساز و خواری مطلب: با عززَتِ خود بسازُ خاری مَطَلَب

روی خوش و آواز خوش دارند هر یک لذّتی: رویِ خُشُ ءاوازِ خُش دارند هَر یک لِذذَتی

بنی‌آدم اعضای یک پیکرند: بَنی ءادَمَعضایِ یک پیکَرَند