شرکت در آزمون آنلاین منطق - درس دوم: لفظ و معنا | آزمون شماره 15935

*خورشید* همه جا را گرم کرده بود. 

به *زبان* آمد و آورد دو صد اندرزم.

بیرون آی تا که *چشمی* اندام تو را به چشم نارد. 

شبی به یاد دارم که *چشمم* نخفت

قلب بی حاصل ما را بزن اکسیر مراد                یعنی از خاک ره دوست نشانی به من آر

دی می شد و گفتم صنما عهد به جای آر                 گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

تو کافردل نمی بندی نقاب زلف و می ترسم                 که محرابم بگرداند خم آن دل ستان ابرو

چون تو هوا را بشکنی، پا بر هوا نه هین بیا                 بر آسمان و بر هوا صد ره پدید آید تو را