شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 21822

دل داده ام بر باد، بر هر چه بادا باد /مجنون تر از لیلی، شیرین تر از فرهاد

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع / لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر / دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

مرا تا کار با زلف تو باشد / پریشان‌تر ز زلف توست کارم

بردوخته ام دیده چو باز از همه عالم / تا دیدۀ من بر رُخِ زیبای تو باز است

تنت در جامه چون در جام باده / دلت در سینه چون در سیم آهن

امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی / بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا

بار‌ها بار به دربار تو دارند رقیبان / من که بارت برم ای یار چرا بار ندارم

ز روی راستی با تو ندارد سرو مانندی / که گر در بوستان آیی، بمیرد پیش رخسارت (جناس - تکرار)

هم امروز از جهان دیدن فروبندم دو بینایی / اگر دانم که فردا من نخواهم دید دیدارت (استعاره - اشتقاق)

نیامد وقت آن کز من بخواهی عذر آزارت؟ / دلم را شربتی سازی ز لعل چاشنی دارت؟ (ترصیع - مجاز)

سرم را می‌کنی پر شور و بر دل می‌نهی منت / دلم را می‌کشی در خون و بر جان می‌نهی بارت (سجع - موازنه)

رهنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

هر چه بر جان من آید از تو مهر است و وفا / گر جفایی می‌رود بر دل ز تو دلداری است

دل و جان شهید عشقت به درون گور قالب / سوی گور این شهیدان بگذر زیارتی کن

گوید خرد که از غم عشقش کنار جو / دریای عشق را چه کنم چون کنار نیست