شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29741

ما را ز هجر خویش به ده گونه مرده کرد / اکنون عتاب و عربده ده مرده می‌کند

ور به حکــم آرید این پژمــرده را / من نخواهــم کرد زنـــدان مـــرده را

زنـــده به سخن باید گشـتـنـت ازیـراک / مرده به سخن زنده همی‌کرد مسیحا

عـیـسـی که مرده زنده همی‌کرد از نفس / بود آن نـفس هم از نـفس روح‌پرورم

گفت خاموش که در پسی مردن به که حاجت پیش کسی بردن. (ناکامی)

طریقتی است که تا اشتها غالب نشود نخورند و هنوز اشتها باقی بود که دست از طعام بدارند. (نفی شکم‌پرستی)

رنجوری را گفتند دلت چه خواهد؟ گفت: آن که دلم چیزی نخواهد. (وارستگی)

ظاهر حالش به نعمت دنیا آراسته و خسّت نفس در وی متمکّن. (خشک‌دستی)