شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 8777

سایۀ معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد/ ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود

دانه باشی مرغکانت برچنند/ غنچه باشی کودکانت برکنند

دانه پنهان کن به کلی دام شو/ غنچه پنهان کن گیاه بام شو

عشق‌هایی کز پی رنگی بود/ عشق نبود عاقبت ننگی بود

باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست

دردی است مرا که بهی مباد این درد مرا صواب است

رستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازل / مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا

ای خمشی مغز منی پرده‌ی آن نغز منی / کم‌تر فضل خمشی کش نبود خوف و رجا

از کف سلطان رسدم ساغر و سغراق قدم / چشمه‌ی خورشید بود جرعه‌ی او را چو گدا

من خمشم خسته گلو عارف گوینده بگو / زانک تو داود دمی من چو کهم رفته ز جا

لاجرم صحبت او را غنیمت شناسند و خدمتش منت دانند.

گروهی مردمان را دید هر کس به قراضه‌ای در معبر نشسته و رخت سفر بسته.

مقامات او در دیار عرب مذکور بود و کرامات مشهور.

تنی چند از روندگان متفق سیاحت بودند و شریک رنج و راحت.

الهی ضعیفان را پناهی، قاصدان را بر سر راهی.

 الهی هر کس را آتش در دل است و این بیچاره را آتش بر جان.

الهی نه جز از شناخت تو شادی است نه جز از یافت تو زندگانی.

 ناکشته را از آب چیست، و ناخوانده را جواب چیست؟