شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 6470

که من بر فریدون و ضحاک و جم / خور و خواب و آرام کردم دژم

مالک ملک وجود، حاکم رد و قبول / هر چه کند جور نیست، ور تو بنالی جفاست 

دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم 

کزین مصیبت عظمی که دست برد قضا / به دوستان تو آورده از ستم ناگاه

پ _ الف _ ب _ ت _ ث

ب _ پ _ ث _ ت _ الف

پ _ الف _ ت _ ب _ ث

ب _ ث _ ت _ الف _ پ

قافله شب چه شنیدی ز صبح / مرغ سلیمان چه خبر از سبا؟

گو رمقی بیش نماند از ضعیف / چند کند صورت بی‌جان بقا؟

بر سر خشم است هنوز آن حریف / یا سخنی می ‏رود اندر رضا؟

هر سحر از عشق دمی می‏زنم / روز دگر می ‏شنوم برملا

بلبلی برگ گلی خوش‌رنگ در منقار داشت / واندرآن برگ و نوا خوش ناله‌های زار داشت

به صد پرده بلبل نوا ساز گردد / چو بگشاد بر شاخ صد در شکوفه

گر هم چو نای در شغب (شور و غوغا) آیم عجب مدار / کز چنگ روزگار نوایی نیافتم

با اشاراتی که پیران راست در قانون دین / حق نجاتی داده از رنج شفاخوانی مرا

اگر تو بشکنی دوستان سلام کنند/ که جور قاعده باشد که بر غلام کند ( مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

توبه کند مردم از گناه به شعبان/ در رمضان نیز چشم های تو مست است ( مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن)

گر بانگ برآِد که سری بر قدمی رخت / بسیار مگویید که بسیار نباشد(مفعئل مفاعیل مفاعیل مفاعی)

هر صبحدم نسیم گل از بوسان توست/ الحان بلبل از نفس دوستان توست( مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن)