شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20036

درهای آسمان بر زمین بسته و فریاد اهل زمین به آسمان پیوسته.

به صحبت کسی افتادی که شرط مودّت به جای آورد؛ مشفق است و مهربان، خوش طبع است و شیرین زبان

جلاد قصد کرد ، پسر سر سوی آسمان برآورد و تبسم کرد.

روزگاری در طلبش مترصّد بود و پویان و متمتّع و جویان

تشبیه، تضاد، کنایه

تضاد، تشخیص، اغراق

استعاره، تناسب، حسن تعلیل 

مجاز، تشخیص، جناس

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّی وافر داشت و طبعی نافر. چندان که در محافل دانشمندان نشستی، زبان سخن ببستی.

اگر توانگری دهمت مشتغل شوی به مال از من، و اگر درویش کنمت، تنگدل نشینی. پس حلاوت ذکر من کجا دریابی و به عبادت من کی شتابی؟

هر معنی که او را مشکل بود از من پرسید با او بگفتم و شرح آن بنوشت و اشعار خود بر من بخواند.

عاقلی را پرسیدند نیک‌بخت کیست و بدبخت چیست؟ گفت: نیک‌بخت آنکه خورد و کشت و بدبخت آنکه مرد و هشت.

هیچ کم از شیخ صنعان نیست درد دین من               به که ننشینم ز پا تا کافری پیدا کنم

نه عمر خضر بماند، نه ملک اسکندر                         نزاع بر سر دنیی دون مکن درویش

مطبوع‌تر ز نقش تو صورت نبست باز                       طغرانویس ابروی مشکین مثال تو

شب از شکوفه روز شد و روز شب ز ابر                     هنگامه مکرر ایّام تازه شد