شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20779

قندیل از این دلیل‌که زرد است روشن اس_ت / ک_و را ح_رارت از ج_گ_ر م_ات_م شماست

آتش، عجب، که در دل گردون نیوف_تاد! / در ساعتی که آن جگر تشنه آب خواست

ز دست حادثه پامال شد به صد خ_واری / ه_ر آن س_ری که نشد خاک آستانه‌ی ما

هرچه عریان‌تر شدم گردید با من گرم‌تر / هیچ یار مهربانی بهتر از خورشی_د نیست

جناس _ شخصیت‌بخشی

حس‌آمیزی _ تکرار

نغمه‌ی حروف _ استعاره

تضاد _ تلمیح

راست چون سوسن و گل از اثر صحبت پاک              بر زبان بود مرا آن چه تو را در دل بود

ژاله بر لاله فرود آمده هنگام سحر                    راست چون عارض گلگون عرق‌کردة یار

ز سوی خزر نای رویین بخاست                          همی گرد بر شد به خورشید راست

فاخته راست به کردار یکی لَعبگر است             در فکنده به گلو حلقة مشکین رسنا