شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15441

چاه مذلت - گوهر عشق - چنگال مرگ 

حمله حسد - غرّش باد - خنده جام 

بال باد - دل افلاک - رقص برگ 

پای اوهام - حیثیت مرگ - چشم لاله

یار ما چون گیرد آغازِ سماع / قدسیان بر عرش، دست افشان کنند

من نمی‌یابم مجال ای دوستان / گر چه دارد او جمالی بس جمیل

رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد / زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما 

رهروان را عشق بس باشد دلیل / آبِ چشم اندر رهش کردم سبیل

آن‌چه می‌گویند آن بهتر ز حسن / یار ما این دارد و آن نیز هم

شرم آیدم همی که قمر خوانمت به حسن / هرگز شنیده‌ای ز دهان قمر سخن

چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت / که یک دم از تو نظر بر نمی‌توان انداخت

از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده / وز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده